Waar het idee vandaan kwam

Als gebruiker van landgoed de Reehorst en op een gegeven moment als voorzitter van Stichting Bigheart verbleef ik met grote regelmaat op en rond het landgoed.
Bomen, grasland, doorkijkjes, kunst, cultuur en ambachten het zijn allemaal onderdelen die bij deze cultuurhistorische plek horen. Oud directeur Helene van der Vloed was blij met de komst van de BigHeart groep, in haar ogen was alles aanwezig op haar landgoed behalve een stukje spiritualiteit. Dat bracht deze groep in middels de zweethut rituelen. Deze rituelen zijn bedoeld om te reinigen en op zoek te gaan naar dat wat ons ‘maakt’ en door ons heen leeft.
Deze stichting vond na een aantal jaren van rondreizen door Nederland in Driebergen een vast plek!

Wie de Reehorst kent weet dat het letterlijk en figuurlijk een vlechtwerk is van verschillende wegen.
Een dynamisch en bewegelijk gebeuren en in 2006 werd mij gevraagd om met mijn groep eens na te denken over een andere locatie op het landgoed. Er waren bouwvraagstukken en deze zouden plaats vinden op de plek waar wij altijd samenkwamen met de BigHeart groep.

In verbinding met de plek ging ik opzoek naar een andere mogelijkheid binnen het landgoed. Twee uitdagingen kwamen gelijk om de hoek, parkeren en geluid. Het geluid van de snelweg is van dienmate dat richting snelweg verhuizen geen optie is. Waar we wel konden zijn was ingericht als parkeerplaats of als reserve parkeerplaats voor druk bezochte dagen van het conferentie centrum.

Een 'fast' en een 'slow' lane maken samen een nieuwe wereld mogelijk


De groen grijze muur is een levende verbinding tussen verschillende leefwerelden.


De multifunctionele geluidsduin werd geboren, is verschillende malen  gepresenteerd en haalde zelfs het NOS journaal. Het plan is nooit afgeschoten,  feitelijk is het alleen maar beter geworden.
De geluidsduin kreeg de naam; 'Zoomburcht'. Het ligt aan de rand en er zijn vele in en uitgangen.

Anno 2015 is dit plan in mijn ogen nog altijd de oplossing voor vele vraagstukken rond de totale inrichting van het stations gebied. Inmiddels is het landgoed zelf failliet, wil de Triodos er bouwen, is de snelweg verbreedt en dichterbij gekomen, wordt er nog altijd in de zichtlijn geparkeerd, parkeert men inmiddels ook langs de snelweg… En dan kan de Zoomburcht met haar groene dak dienen als onderdeel van de EHS, de weg er doorheen helpt bij de ondertunneling van het spoor als ontsluitingsweg en zo blijkt het idee, ontvangen van de plek nog altijd een multifunctionele oplossing voor veel, of wellicht voor alles. Zelfs de Triodos zou er zijn hoofdkantoor in kunnen vestigen.

Helaas laat het versplinterde ambtelijk apparaat een holistische kijk op het grotere geheel niet toe. Het is te gek voor woorden hoe ik ben rond gestuurd met dit idee. Waarom is het niet afgeschoten en waarom zegt een man als Herman Wijffels dat het een top idee is. (alleen je zult een groter voertuig moeten aantrekken).

19 maart 2015 beslist de provincie over dit gebied en sinds 2013 wacht ik op de gemeente….

Hieronder een mindmap met de multifunctionaliteit daarin weergegeven